Utha Utha Ho Sakalik

देहाची तिजोरी, भक्तीचाच ठेवा

देहाची तिजोरी, भक्तीचाच ठेवा

उघड दार देवा आता, उघड दार देवा



पिते दूध डोळे मिटूनी, जात मांजराची

मनी चोरट्याच्या का रे भिति चांदण्याची

सरावल्या हातांनाही कंप का सुटावा



उजेडात होते पुण्य, अंधारात पाप

ज्याचे त्याचे हाती आहे कर्तव्याचे माप

दुष्ट दुर्जनांची कैसी घडे लोकसेवा



स्वार्थ जणु भिंतीवरचा आरसा बिलोरी

आपुलीच प्रतिमा होते, आपुलीच वैरी

घडोघडी अपराध्यांचा तोल सावरावा



तुझ्या हाती पांडुरंगा तिजोरी फुटावि

मुक्तपणे भक्ती माझी तुझी तू लुटावि

मार्ग तुझ्या राऊळाचा, मला तो कळावा



भलेपणासाठी कोणी बुरेपणा केला

बंधनात असुनी वेडा जगी मुक्त झाला

आपुल्या सौख्याचाही करील तो हेवा

घन:श्याम सुंदरा श्रीहरा

घनःश्याम सुंदरा श्रीधरा अरुणोदय झाला
उठिं लवकरि वनमाळी उदयाचळी मित्र आला

आनंदकंदा प्रभात झाली उठी सरली राती
काढी धार क्षीरपात्र घेउनी धेनु हंबरती
लक्षिताती वासुरें हरि धेनु स्तनपानाला

सायंकाळीं एके मेळीं द्विजगण अवघे वृक्षीं
अरुणोदय होताच उडाले चरावया पक्षी
प्रभातकाळी उठुनि कावडी तीर्थ पथ लक्षी
करुनी सडासंमार्जन गोपी कुंभ घेऊनी कुक्षीं
यमुनाजळासि जाति मुकुंदा दध्योदन भक्षी

कोटी रवीहून तेज आगळें तुझिया वदनाला
होनाजी हा नित्य ध्यातसे हृदयी नाम माला

रूप पाहता लोचनी

रूप पाहतां लोचनीं । सुख जालें वो साजणी ॥१॥

तो हा विठ्ठल बरवा । तो हा माधव बरवा ॥२॥

बहुतां सुकृतांची जोडी । म्हणुनि विठ्ठलीं आवडी ॥३॥

सर्व सुखाचें आगर । बाप रखुमादेवीवर ॥४॥

अंजनीच्या सुता तुला रामाचं वरदान

अंजनीच्या सुता तुला रामाचं वरदान

एक मुखाने बोला बोला जय जय हनुमान



दिव्य तुझी राम भक्ती भव्य तुझी काया

बालपणी गेलासी तू सूर्याला धराया

हादरली ही धरणी, थरथरले आसमान



लक्ष्मणा आली मुर्च्छा लागुनिया बाण

द्रोणागिरीसाठी राया केले तू उड्डाण

तळहातावर आला घेऊनी पंचप्राण



सीतामाई शोधासाठी गाठलीस लंका

तिथे रामनामाचा तू वाजविला डंका

दैत्य खवळले सारे परि हसले बिभिषण



हार तुला नवरत्नांचा जानकीने घातला

पाहिलेस फोडुन मोती राम कुठे आतला

उघडुनी आपली छाती दाविले प्रभु भगवान



आले किती गेले किती संपले भरारा

तुझ्या परि नावाचा रे अजुनी दरारा

धावत ये लवकरी आम्ही झालो रे हैराण



धन्य तुझे रामराज्य धन्य तुझी सेवा

तुझे भक्त आम्ही सारे उपाशी का देवा

घे बोलावून आता कंठाशी आले प्राण

तुझे रूप चित्ती राहो

तुझे रूप चित्ती राहो, मुखी तुझे नाम
देह प्रपंचाचा दास, सुखे करो काम

देहधारी जो-जो त्यासी विहीत नित्यकर्म
सदाचार नीतीहुनी आगळा ना धर्म
तुला आठवावे, गावे, हाच एक नेम

तुझे नाम पांडुरंगा सर्व ताप नाशी
वाट प्रवासासी देती स्वये पाप राशी
दिसो लागली तू डोळा अरुपी अनाम

तुझ्या पदी वाहिला मी देहभाव सारा
उडे अंतराळी आत्मा, सोडुनि पसारा
नाम तुझे घेतो गोरा, म्हणूनी आठयावं

नको देवराया अंत आता पाहू

नको देवराया अंत आता पाहू

प्राण हा सर्वथा, जाऊ पाहे



हरिणीचे पाडस, व्याघ्रे धरीयेले

मजलागी जाहले तैसे देवा



तुजविण ठावं न दिसे त्रिभुवनी

धावे हे जननी विठाबाई



मोकलूनी आस, जाहले उदास

घेई कान्होपात्रेस हृदयात